Kostaryka:

Wschodnie wybrzeża Kostaryki zostały odkryte przez Krzysztofa Kolumba w 1502 r. i nazwane Costa Rica (“bogate wybrzeże”). Od 1543 r. obszar kraju należał do kapitanii Gwatemali w składzie Nowej Hiszpanii. W 1821 r. kraj proklamował niepodległość (w granicach Meksyku), a w dwa lata później wszedł w skład Konfederacji Środkowoamerykańskiej. - -
W 1838 r. Kostaryka wyszła z Konfederacji i stała się w pełni niezależną republiką. W XIX w. znaczny wpływ na gospodarkę i politykę kraju miała Wielka Brytania, zaś po I wojnie światowej – USA. W czasie II wojny światowej Kostaryka wypowiedziała wojnę państwom “osi”. - -
W 1944 r. prezydentem kraju został polityk polskiego pochodzenia - Teodoro Picado Michalski, podczas którego kadencji w 1948 r. wybuchła wojna domowa między konserwatystami i liberałami. - -
W wyniku wojny doszło do rozwiązania armii kostarykańskiej (stan ten utrzymuje się do dziś). W 1983 r. Kostaryka proklamowała wieczystą neutralność. Kostaryka jest jednym z najbardziej stabilnych państw regionu.

Ludność: 3711 tys. mieszkańców (2000)

Gęstość zaludnienia: 73 osoby/km² (2000)

Przyrost ludności: 1,69% (2000)

Główne miasta: San Jose (zespół miejski - 1040 tys. mieszkańców, 1996), Alajuela (175 tys. mieszkańców), Cartago (120 tys. mieszkańców), Puntarenas (103 tys. mieszkańców), Lomon (77 tys. mieszkańców)

Języki: hiszpański (urzędowy), angielski

Religie: katolicyzm: 89%, protestantyzm: 8%,

Skład etniczny: Kostarykańczycy: 92%, Jamajczycy: 5%, Antillanos: 1%